Tarih: 23.09.2007 - 22:43 Mesaj konusu: Daha 17 yasindayim...
Istirap içindeyim. Artik ben bir istatistigim. Buraya ilk geldigim zaman kendimi çok yalnız hissettim. Çok kederliyim ve bana ilgi ve anlayış gösterilmesini bekliyordum. Bu olmadı. Sadece, vücutları en az benimki kadar kötü berelenmiş binlerce başka insan gördüm. Bana bir numara verildi ve”trafik kazasından ölümler”bölümüne gönderildim.
Öldüğüm gün, sıradan bir gündü. Otobüse binmiş olmayı ne kadar isterdim! Ama otobüsü küçümsüyordum. Annemden arabayı nasıl zorla aldığımı hatırlıyorum.”Lütfen”demiştim.”Bütün çocuklar okula arabayla geliyorlar.”Saat 2. 50'de zil çaldığı zaman, kitaplarımı dolabıma attım. Ertesi sabaha kadar özgürdüm. Park yerine koştum. Arabayı kullanacak ve kendi kendimin patronu olacak olmam bana çok heyecan veriyordu.
Kazanın nasıl olduğu önemli değil. Avarelik ediyor, hızlı gidiyor, çılgın hareketler yapıyordum. Ama özgürlüğün tadını çıkarıyor ve eğleniyordum. Hatırladığım en son şey çok yavaş ilerleyen yaşlı bir kadının önüne geçtiğimdi. Sonra bir çarpışma sesi duydum ve müthiş bir sarsıntı hissettim. Her yer cam ve çelik parçaları ile dolmuştu. Bedenimin sanki içi dışına çıkmıştı. Birisi haykırıyordu. Bu galiba bendim.
Sonra, birden uyandım. Etraf çok sessizdi. Bir polis memuru başımda duruyordu. Derken bir de doktor gördüm. Bedenim paramparçaydı. Her tarafım kan içindeydi. Bir sürü yerime cam parçaları saplanmıştı. Çok tuhaftı, çünkü hiçbirşey hissetmiyordum. Ayy, durun neden o çarşafı yüzüme örtüyorsunuz? Ölmem mümkün değil. daha henüz 17 yaşındayım. Bu gece bir kızla randevum var. Önümde upuzun bir hayat var. Daha ben ne yaşadım ki? Hayır, ölmüş olamam.
Sonra, beni bir çekmeceye yerleştirdiler. Ailem beni teşhis etmeye geldi. Neden beni böyle görmek zorunda kaldılar? Neden, annem hayatında başına gelen en korkunç şeyi yaşarken onun gözlerine bakmak zorundaydım? Babam birdenbire ihtiyarlamış gibiydi. Sorumlu kişiye,”Evet, bizim oğlumuz”dedi.
Cenaze töreni çok garipti. Bütün akrabalarım ve arkadaşlarım tabutumun yanına geldiler ve bana hiç görmediğim kadar üzgün gözlerle baktılar. Arkadaşlarımın bazıları ağlıyordu. Bazı kız arkadaşlarım ise elime dokundular ve hıçkırarak uzaklaştılar.
Lütfen, birisi beni uyandırsın. Beni burdan çıkarın. Annemi ve babamı bu kadar üzgün görmeye dayanamıyorum. Büyükannem ve büyükbabam o kadar bitkinler ki yürüyemiyorlar. Kız ve erkek kardeşlerim hayalet gibi dolaşıyorlar. Herkes bir şaşkınlık içinde. Robot gibi hareket ediyorlar. Herkes beni dinlesin. Kimse buna inanamıyor. Ben de inanamıyorum.
Lütfen beni gömmeyin! Ben ölmedim! Benim daha yapacak çok şeyim var. Tekrar gülmek ve koşmak istiyorum. Şarkı söylemek ve dans etmek istiyorum. Lütfen beni toprağa vermeyin. Tanrım, sana söz veriyorum, bana bir şans daha verirsen, dünyanın en dikkatli sürücüsü ben olacağım. Tek istediğim bir şans daha verilmesi. Lütfen Tanrım, daha 17 yaşındayım.
...ALINTIDIR...
Konunun araba veya motor olmasi yada yasin 17 olmasi durumu hic degistirmez... Kan bu ceker ve sicak akar... Umarim bu yaziyi okuyup iki kere ölçüp bir kere biçeriz...
Kayıt: Mar 05, 2004 Mesajlar: 3973 Nereden: Balmumcu, Istanbul
Tarih: 23.09.2007 - 23:01 Mesaj konusu:
Guzel bir yazi bulmussun.
Tedbirli bir insanimdir ama bunu okuduktan sonra insan yine de kendi kendine soruyor acaba yeteri kadar tedbirli miyim diye. _________________ R1 Hedef
pLacebo, güzel msj olmuş tüylerim diken diken oldu _________________ ____hard rock halelujah___09-08-1986
SERT KALIN TAVİZ VERMEYİN__yüxexes__
çatlak ç olabilirim belki hafiften s sallanıyorsam işte bu yüzden... (MALT_Deprem)
ASABİYİM AGRESİFİM
Şunu her zaman söylerim, motosiklette kontağı açmadan önce içinizde biraz korku olsun bu sizi yaşatır. Cesaretin çok fazlası (ki ben buna cahil cesareti derim) sizi daima felakete sürükler. Sadece motosiklet değil otomobil ya da tehlikeli olabilecek her türlü araç. Anlayana... _________________ There is no avoiding war it can only advantage of your enemy...
Kayıt: Feb 05, 2007 Mesajlar: 3883 Nereden: Gaziantepin sol üst kösesinden...
Tarih: 24.09.2007 - 18:56 Mesaj konusu:
umarım okuyan herkes biraz da olsa ders çıkarır ve anahtarı çevirir ve gaza basarken 2 kere düşünür...gerçekten çok etkileyici bir yazıydı,ellerine sağlık _________________ Deli ol,aşık olma!Delilik şüphesiz akılsızlıktan iyidir.Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur,aptallık var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişir.Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı,aptallığın şerefli bir tarihi bile yok
tüylerim diken diken oldu 
